Mikołaj Kopernik
Opracował heliocentryczny model Układu Słonecznego, według którego Słońce znajduje się w centrum, Ziemia jest planetą i podobnie jak pozostałe planety obiega Słońce po orbicie kolistej. Jego teoria została opublikowana w 1543 r. w księdze De revolutionibus orbium coelestium (O obrotach sfer niebieskich). Teoria Kopernika wpłynęła na sposób patrzenia na miejsce Ziemi i człowieka we Wszechświecie i stała się podstawą rozwoju nauk ścisłych.

1811 - 1877

Astronom francuski. Od 1846 roku profesor uniwersytetu w Paryżu, a w latach 1854-1870 i 1873-1877 dyrektor obserwatorium tamże.

Prace jego dotyczą mechaniki Układu Słonecznego (teorii ruchu planet i komet okresowych). W latach 1845-1846 na podstawie analizy perturbacji biegu planety Urana stwierdził istnienie nie znanej jeszcze planety (Neptuna), określił jej położenie i przybliżone elementy orbity. Dane te umożliwiły J. Gallemu odnalezienie Neptuna 23 IX 1846 roku. Pracując nad wyznaczeniem orbity Merkurego Leverrier odkrył w roku 1859 ruch peryhelium tej planety, nie dający się wyjaśnić mechaniką newtonowską. Dokonała tego dopiero teoria względności.