Mikołaj Kopernik
Opracował heliocentryczny model Układu Słonecznego, według którego Słońce znajduje się w centrum, Ziemia jest planetą i podobnie jak pozostałe planety obiega Słońce po orbicie kolistej. Jego teoria została opublikowana w 1543 r. w księdze De revolutionibus orbium coelestium (O obrotach sfer niebieskich). Teoria Kopernika wpłynęła na sposób patrzenia na miejsce Ziemi i człowieka we Wszechświecie i stała się podstawą rozwoju nauk ścisłych.

1854 - 1912

Matematyk, astronom i filozof francuski. Od 1881 roku profesor Sorbony, a od roku 1887 członek Akademii Nauk w Paryżu.

Autor prac poświęconych podstawom matematyki, topologii, teorii równań różniczkowych. Podał dowód niesprzeczności geometrii nieeuklidesowych. W pracy Sur la dynamique de l'électron z roku 1906 przedstawił, prawie równocześnie z Albertem Einsteinem, matematyczne podstawy teorii względności. W zakresie mechaniki nieba, rozwinął teorię orbit, ich stabilności, całek ruchu oraz zachowania się ciał w okolicach tzw. punktów libracji. Stworzył teorię rozwinięć asymptotycznych. Większość wyników swych prac zawarł w dziele Les méthodes nouvelles de la mécanique (t. 1-3 1892-99). Nauka i hipoteza (1908), Wartość nauki (1908).